Ütopik

Birisiyle iyi olacağına dair sonsuz inancın. Umut edişin her an. O olsaydı, iyi olurdu beni anlardı dediğin durumlar. Canın sıkıldığında delicesine onunla saçmalamak istemek. Rakı kadehini doldurmak. Upuzun yürüyüşler yapmak. Boynunda uyumak, kollarında uyanmak. Demlik demlik çay içmek. Kahvaltıda ekmeğine terayağı üzeri bal sürmek. Lokma lokma ağzına vermek. Film izlemek. Maçta yanyana bağırmak. Bazen küfredebilmek. Sarhoş olup, yerlere kustuğunda bile sizin için onun hâlâ dünyanın en güzel adamı olduğunu söylemek. Birlikteyken iyi hissetmek. Ayrıyken özlemek. Biraz kıskanmak. Uzun yolculuklara çıkmak. Ya da kısa yolculuklar. Denizin kenarında, bir akşam vakti şarabını yudumlamak. Ona güzel yemekler yapmak. Sizin için güzel yemekler yaparken onu seyretmek. Sofra kurmak. Göğsünde ağlamak, orada susmak. En çok onunla var olmak. Çok sevmek. Anne gibi sevmek. 

Git(sen)

Onun yanındasın. Bunu biliyorum. Ve ben şimdi her zamankinden daha fazla susmalıyım. Daha fazla içimde tutmalıyım seni. Bırakmamalıyım. Bana ait olduğun tek yerde, burada, seni daha fazla sevmeliyim. Senin onu sevdiğinden daha az ama onun seni sevdiğinden daha çok. Aynen böyle olmalı. Ben, şimdi kimselere bir şey anlatmamalıyım. Kelimeler, lokma lokma dizilmeli boğazıma. Nefes aldığımda canım yanmalı. Ben, seni ona emanet etmeliyim şimdi. Çünkü ben nasıl senin yanında mutlu olacağımı düşünüyorsam, sende onun yanında öyle mutlusun. Ben,  seni çok sevdiğim için biraz daha acı çekmeliyim şimdi.

Ben şimdi seni unutmuş gibi yapacağım. Hiç gelmemişsin, hiç var olmamışsın gibi. Seninle hiç tanışmamışım gibi davranıp, yoluma devam edeceğim. Verdiğin (m) her sözü unutacağım. Seninle ilgili hafızamda ne varsa kayba uğrayacak. Gittiğin hiçbir yere gitmeyeceğim, dinlediğin şarkıları dinlemeyeceğim. Bana ve ruhuma kattığın ne varsa çıkarıp atacağım denize. Seni, kendimden yok edeceğim ve senin bundan haberin bile olmayacak. Şimdi bana bir iyilik yap ve ilk önce sen git. Sen git ki, ben kendimi bulayım senden arda kalan yerlerde.

Git, bütün suçu bana atarak git ama yeter ki git.

Sen Uyurken

Bir Kadını Ağlatmak

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya… En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!
İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.
Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.

Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli… Ve kadın ağlar; hem de çok!
Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler.
İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.
Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.
Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı…
Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.
Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan…
İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.
Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar.
Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E.. o zaman niye sarılsınlar ki!
Niye sarılalım ki!
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.
Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.
Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.
Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.
O da kim, ne diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!

AZİZ NESİN