Aklıma geldin madem, otur şöyle. Soluklan azıcık. Dinlen. Dağınıklığımın kusuruna da bakmayasın. Gelişin bende hep aynı etkiyi yaratır. Gürültülü, dağıtıcı ve acı verici. Seni düşünürken mutlu olduğum an sayısı çok az, toplasan bir elin parmaklarını geçmez bile. O yüzden yüzün asık gelirsin bana hep. Omzunda tüm acı çektirenlerin vicdanı, ağır gelmiştir sana haliyle. Bense burada ümit biriktiriyorum işte, gördüğün tozpembe bulutlar ise, hayallerim.
Kapıyı da sıkıca kapatmışsındır içeri girerken umarım. Dağıttığın enkazı toplamışken, yeniden dağıttın ortalığı. Hiç akıllanmayacaksın değil mi? Kapıyı çalmadan girme dedim sana kaç kere. Ne biliyorsun belki uygun değil kalbim seni sevmeye?! Ayıp değil mi yaptığın?! Vurup kaçmak sana yakıştı mı?!
Ajda Pekkan-Bir Hata
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder